سخن چهارم  

 کشاورزی پایدار

کشاورزی پایدار با  روش های  ساده جایگزین کردن مواد طبیعی ، حفظ تعادل های کشت بومی ، حاصلخیزی خاک و .. بسیار ساده و با هزینه های کمتر و تولید بالاتر  قادربه توسعه در مناطق مختلف  و مزارع متنوع کشاورزی حتی در دور افتاده ترین  مکان ها می باشد و دارای سطوح زراعی مشخصی شامل : کشاورزی پایدار  مبتنی بر مدیریت  تلفیقی( IPM Product) ، کشاورزی ارگانیک و کشاورزی بیو دینامیک است .

۱- کشاورزی پایدار  مبتنی بر مدیریت  تلفیقی

 کشاورزی پایدار با شاخص مصرف کمتر کود شیمیایی و آفتکش ها، استفاده بهینه از خاک،آب و منابع تولید در کشاورزی.مديريت تلفيقي آفات (IPM) راهكاري براي حفاظت از محصول بر پايه مديريت كشت بوم است كه از طريق تعادل طبيعي، مخاطرات ناشي از خسارت آفات را كاهش مي‌دهد. مديريت تلفيقي مشاركتي به عنوان ديدگاهي پايدار و موثر براي توسعه در سطح وسيع است. شيوه‌اي كه در جريان آن كشاورزان دانش خود را در زمينه كشت بوم افزايش مي‌‍‌دهند و توان تصميم‌گيري خود را براي اين كه چگونه مزرعه خودشان را اداره كنند، بالا مي‌برند. كشاورزان ياد مي‌گيرند تا با استفاده از تجربياتي كه از مزرعه به دست آوردند، راه حل‌هاي مشكلات خود را طرح‌ريزي كنند. سازمان خوارو بار کشاورزی تعريفي بدون مضمون براي مديريت تلفيقي آفات  ارائه كرده است. « شيوه‌اي در مديريت آفات كه طي آن محيط زيست و جمعيت فعال آفات خاص را مدنظر قرار داده و از تمام فنون و الگوهاي مناسب به عنوان يك روش امكان‌پذير و سازگار استفاده مي‌نمايد، نتيجتاً جمعيت آفات را كنترل و در زير سطح آستان زيان اقتصادي نگه مي‌دارد».منظور از آفات شامل بي‌مهرگان ( حشرات، كنه‌ها و نماتدها ) بيماري‌هاي گياهي ( قارچ‌ها، باكتري‌ها، ويروسها ) علف‌هاي هرز و مهره‌داران ( جوندگان و پرندگان ) مي‌باشند.بعضي از شيوه‌هاي مورد استفاده در مديريت تلفيقي مانند كنترل بيولوژيك ( به وسيله پارازيت‌ها، شكارگرها و پاتوژن‌‌ها)، ارقام مقاوم، عمليات به زراعي شامل تناوب، كشت مختلط، كشت به موقع، دام يا تله‌گذاري براي آفات، و در صورت لزوم، انتخاب صحيح و مطلوب آفت‌كش‌ها، عملياتي هستند كه براي جلوگيري از خسارت آفات مورد استفاده قرار مي‌‌گيرند. استفاده از آفت‌كش‌هاي بيولوژيك و شبه هورموني مسلماً به آفت‌كشهاي متعارف ارجحيت دارند. به طور كلي آن چه در كنترل بيولوژيك حايز اهميت است، بكارگيري دشمنان طبيعي موجود در زيست بوم‌هاي طبيعي مي‌باشد. فنون زراعي براي جلوگيري از رشد جمعيت آفات و نگهداري جمعيت دشمنان طبيعي در حد مطلوب نيز مدنظر قرار داده مي‌شود.در سال 1996 جلسه سران كشورها در سازمان خواربار و كشاورزي سازمان خوارو بار کشاورزی منتهي به تنظيم قطعنامه رم براي امنيت غذايي و برنامه‌هاي اجرايي غذايي جهان شد. امضاء كنندگان اين قطعنامه متعهد شدند كه در درجه اول مشاركت و ثبات سياست‌ها را در فعاليت‌هاي كشاورزي دنبال كنند. در اين ميان گسترش برنامه‌هاي مديريت تلفيقي آفات از جمله اين تفاهم‌ها بوده است  مديريت تلفيقي آفات با رويكرد مشاركتي، توجه زيادي از جوامع بين‌المللي را به خود جلب كرد. تعداد زيادي از مجامع عام‌المنفعه و بانكهاي توسعه، توجه به اين مديريت را محور اصلي كمكهاي خود در جهت حفظ محصولات كشاورزي و تهيه نشريات مخصوص براي حمايت از برنامه‌هاي مديريت تلفيقي آفات قرار دادند  در سال 1995، گروهي از سازمانهاي بين‌المللي تسهيلات جهاني مديريت تلفيقي آفات را بنا نهادند. هدف از تاسيس اين بخش گسترش سازمان خوارو بار کشاورزی مشاركتي در كشورهاي مختلف بوده است.معرفي سازمان خوارو بار کشاورزی در بخش‌هاي مختلف كشاورزي داراي اهميت بسياري است .